ಸಂಚಿಕೆ - ೦೩

ಮನೆಯಿಂದ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ

ಮರವೇರಿದ ಮರ್ಕಟನಂತೆ

ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ನಾ ಬಂದೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳ ಬಿಟ್ಟು

ಗಂಗಳದ ಗಂಜಿಯೇ ಗತಿಯಿತ್ತು ನನಗೆ ಅಂದು

ಕಂಗಳಲಿ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಮಂಗಳಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನಾ ಅತ್ತು

ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆ ಹೊತ್ತು

ಹಸಿವಿನ ಹಂಬಲವ ತೊರೆದು

ತಂಗಳನ್ನವ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು

ಅಂಗಳವ ಬಿಟ್ಟು ಮಂಗಳೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ಬಂದೆನು

ಮರವೇರಿದ ಮರ್ಕಟನಂತೆ 

ಬಡವನ ಗುಡಿಸಲಲ್ಲಿ ನಗುತ ನಲಿಯುತ 

ಬಾಳುತಿದ್ದೆವು ಒಂದೇ ಗೂಡಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ.

ಅಂಬಲಿಯೋ ಗಂಜಿಯೋ ಎಂಬ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವ ಮರೆತು 

ಮನದಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ನಗೆಯಂತೆ ಬೆಳೆದೆವು ಒಂದೇ ತೋಟದ ಹೂವುಗಳಂತೆ..

ಬೆಳಕಾದರೆ ಹಸಿವಿನ ಹಂಬಲ ಕಾಡುತಿತ್ತು

ಬದುಕಿನ ಬಂಡಿಗೆ ಹೆಗಲಾಗ ಬೇಕೆಂದು

ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು

ನಡೆಯುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೂವುಮುಳ್ಳು ಎನ್ನದೆ

ಅಂಬರನ ಒಡನಾಡಿಯಾಗಿ, ಚಂದಿರನ ಜೊತೆಗಾರನಾಗಿ

ಹಗಲು ಇರುಳು ಎನ್ನದೆ ಹಾರುತ ಬಂದೆನು

ಗೂಡು ಬಿಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ.

ಹಾಡುತ ಹಾರುತ ಬಂದೆನು

ಈ ಮಲೆನಾಡಿನ ಸ್ವರ್ಗದ ಸೀಮೆಗೆಂಬ

ಮಂಗಳೂರಿನ ಕನ್ನಡ ಧರಣಿಗೆ .

ಮಹೇಶ್ ಜಿ.ಕೆ., ಎಂ.ಎ. ದ್ವಿತೀಯ ವರ್ಷ, ಎಸ್.ವಿ.ಪಿ. ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ